مرجع مقالات مسجد توفیق

بارگاه یحیی تعمید دهنده (یا این که حضرت یحیی) در درون نمازخانه مسجد
در سال 634 دمشق بوسیله سپاهیان اسلام به رهبری خالد بن الولید محاصره شد مسجد طالقانی مشهد و خالد برنده شد آن را با متانت به مرز و بوم های اسلامی الحاق نماید. تعدادی دهه بعداز فتح دمشق , خلافت اسلامی ذیل حکومت بستگان اموی قرار گرفت که دمشق را تحت عنوان پایتخت اداری عالم اسلام گزینش کردند . ششمی خلیفه اموی، ولید بن عبدالملک (705-715 بعداز به دنیاآمدن)، صنعتگران و مهندسان را مأمور تشکیل داد این مسجد د شماره مسجد توفیق مشهد ر محل کلیسای بیزانسی در سال 706 بعداز ولادت کرد. تا قبل از این، کلیسای جامع هنوز بوسیله مسیحیان محلی آیتم استعمال قرار می گرفت، البته یک نمازخانه (مصلا) برای مسلمان‌ها در بخش جنوب شرقی ساختمان درست شده بود. الولید که شخصاً بر این پروژه بررسی می‌کرد ، فرمان تخریب بیشتر کلیسای جامع مثلا نمازخانه را صادر کرد و طرح ساختمان تماما رزرو مسجد توفیق مشهد تغییر و تحول کرد تا تحت عنوان یک مسجد تعالی برای نماز همگانی آیتم استعمال قرار گیرد. برای شهروندان دمشق و یک نتقطه اوج مذهبی برای شهر دمشق، مسیحیان به‌این تکان اعتراض کردند، در جواب به‌این اعتراض، الولید امرکرد تا کلیه کلیساهای مصادره گردیده در شهر تحت عنوان غرامت به مسیحیان بازگردانده شوند. تشکیل داد مسجد در سال 715 آدرس مسجد توفیق مشهد بعداز تولد ، اندکی بعد از مرگ ولید تمام شد و سلیمان بن عبدالملک (715-717 بعد از تولد) به توان رسید.

به گفته مورخ قرن دهم، ابن الفقیه ، فی مابین 600000 تا 1000000 دینار برای این پروژه هزینه شد که صنعتگران قبطی و همینطور کارگران اهل ایران ، هندی و یونانی که نصیب عمده ای از پرسنل 12000 نفر را تشکیل می دادند، به فعالیت دریافت شد. ابن الفقیه همینطور اشاره می نماید که کارگران در هنگام تشکیل داد مسجد غاری وابسته به کلیسای بیزانسی را یافتند و این غار دربردارنده باکس ای بود که بر پایه ی باور مسیحی دربردارنده راز قدیس جان باپتیست بود. رسول یحیی بن زکریا در اسلام ولید دستورداد آن را به درحال حاضر خویش رها نمایند و ستونی بر بالای غار تحت عنوان نشانه مشخص و معلوم تشکیل داد و تابوتی بر بالای آن قرار اعطا کرد که اسم حضرت یحیی (ص) را بر آن داشت .

گنبد در سال 780 ساخته شد
بعد از قیامی که به حکومت بنی امیه در سال ۷۵۰ بعداز به دنیا آمدن به دست عباسیان نقطه نهایی بخشید، خلافت اسلامی پایین حاکمیت قوم و قبیله عباسی قرار گرفت که پایتخت خلافت را از دمشق به بغداد منتقل کردند . به غیر از شرایط استراتژیک و تجاری دمشق ، عباسیان هیچ منافعی در دمشق نداشتند . در فیض، مسجد امویان ابتدا حکومت آنان زخم مشاهده کرد، با کار ساختمانی پاره ای تصویب گردیده فی مابین قرن 8 و 10. با این اکنون، عباسیان مسجد را آرم اساسی برد اسلام می‌دانستند و بنابراین مسجد از حذف سیستماتیک ارثیه امویان در شهر دمشق جان سلامت به در موفقیت. . الفضل بن با تقوا بن علی، حکم دهنده عباسی در دمشق ، در سال 780 بعداز تولد گنبدی در نصیب شرقی مسجد تشکیل داد . خیر سال بعد از آن، وی آغاز به ایجاد کرد گنبد مال همه مردم برای صرفه جویی در مخارج مسجد کرد در خاطرات جغرافیدان اورشلیم آمده میباشد که عباسیان مناره شمالی (" مناره عروس ") را ساختند. ) مسجد در سال 831 در طول خلیفه مأمون (813-833). مأمون امرکرد کتیبه‌های اموی مسجد را برداشته و جایگزین نمایند. تا قرن دهم میلادی، ساعتی گسترده در ورودی بخش غربی دیوار جنوبی مسجد (باب زیاد) نصب گردیده بود که به حیث میرسد این ساعت در میانه قرن دوازدهم بعداز به دنیا آمدن فعالیت خویش را متوقف نموده است.

گنبد بانک، درست شده در 789 بعد از تولد
حکومت عباسیان بر شام در طی قرن دهم متزلزل شد و در دهه‌های بعد از آن، شام ذیل حکومت شاهزادگان محلی قرار گرفت و تنها به طور اسمی تابع خلافت عباسی بود . در سال 970 بعد از به دنیا آمدن ، فاطمیان مصر به دمشق حمله کردند و فاطمیان تعدادی توسعه و گسترش تصویب گردیده در مسجد جاری ساختن دادند. به ساکنان دمشق اذن داده شد تا مذهب سنی خویش را در مسجد اموی در اسکان اجرا دهند و این قابلیت را به آن ها اعطا کرد تا استقلال نسبی خویش را از مرجع مذهبی شیعه فاطمی نگهداری نمایند. در سال 1069 بر تاثیر قیام اهل یک محل شهر دمشق بر ضد سپاه فاطمیون در تاثیر حمله ها پادگان فاطمیون به ساکنان، نصیب‌های متعددی از مسجد به‌ویژه دیوار شمالی در حریق سوزی ویران شد. دمشق

بعدازظهر سلجوقیان و ایوبیان
در سال 1078 میلادی ، ترکان سلجوقی شهر دمشق را از دست فاطمیان بازپس گرفتند و دمشق فقط به اسم متعلق به خلافت عباسی شد. شاه سلجوقی تیش بن آلپ ارسلان (حک 1079-1095) برای ترمیم ضرروزیان ناشی از حریق سوزی مسجد در سال 1069 مبادرت کرد. [ سال 1082 میلادی ، ابونصر احمد بن الفضل ، وزیر سلجوقی تیش ، گنبد مرکزی را به صورت چشمگیرتری نوسازی کرد. وی همینطور دو شالوده نگهدارنده را نوسازی کرد و موزاییک‌های مهم اموی نمای داخلی شمالی مسجد را مرمت کرد. رواق شمالی در سال 1089 میلادی تجدید بنا شد . در سال 1110 میلادی ، ظهیرالدین طغتکین (متوفی 1104-1128)، یک کدام از رعایا سلجوقی در دمشق ، دیوار شمالی را تعمیر کرد و دو کتیبه را به وی نثار کرد که بالای یک ورودی درج شده بود. در سال 1113 شرف الدین مودود (حک 1109-1113)، یکی سلسله های سلجوقی، در موصل در مسجد اموی ترور شد. با ارتقاء زد خورد در میان دمشق و صلیبیون در وسط قرن دوازدهم میلادی، مسجد اموی تحت عنوان نقطه تجمع اساسی برای دعوت از مسلمان ها برای پشتیبانی از شهر و بازگرداندن اورشلیم به دست مسلمان‌ها کار کرد. ابن عساکر یک کدام از امامان پر رنگ به‌حساب می‌آید که در سال 1148 صلیبیون به سوی دمشق جلو رفتن کردند ، ساکنان شهر به دعوت های جهاد جواب دادند. در سود، ارتش صلیبی در سود مقاومت قهرمانانه ساکنان دمشق عقب نشینی کرد .

مسجد اموی در دمشق
در سال 1154 بعد از به دنیا آمدن، در حین سلطنت نورالدین زنگی ، دومی ساعت عتیقه به اسم ساعت آبی رنگ Giron به پیشنهاد فردی نورالدین ساخته شد. ساعت سوا ورودی شرقی مسجد ( باب گیرون ) پیش از اینً به وسیله معمار محمد الساعتی بعداز حریق سوزی مسجد در سال 1167 ساخته و نوسازی گردیده بود. در غایت بوسیله پسرش رضوان تجدید بنا شد . در اوایل قرن سیزدهم از حریق سوزی جان تندرست به در پیروزی جغرافی دان عرب در سال 1154 از مسجد اموی بازدید کرد .

در زمانه ایوبیان، دمشق شاهد تأسیس اکثری از مؤسسات مذهبی بود و مسجد اموی تحت عنوان راءس معاش مذهبی درین شهر برپا می شد. سیاح اندلسی ابن جبیر مداقه مسجد را تحت عنوان یک راس جامع علم ها فقاهتی با دقت به اینکه دارنده زوایای گوناگون مطالعات فقهی و قرآنی میباشد، اظهار کرد . در سال 1173 ، دیوار شمالی مسجد توشه دیگر در تاثیر حریق سوزی زخم روئت کرد و بوسیله فرمان روا صلاح الدین ایوبی (ح. 1174-1193) به یاور مناره عروس [ در حریق سوزی سال 1069 ویران گردیده بود، نوسازی شد. بعداز ولادت ، در جریان تضارب‌های داخلی فی مابین شاهزادگان ایوبی، شهر دمشق به جهت این تضارب‌ها جراحت متعددی روئت کرد و در سال 1245 میلادی ، مناره شرقی مسجد، مشهور به مناره عیسی ، قرار گرفت. بوسیله الصالح ایوب، هفتمی خلیفه بنی ایوب در مصر ، در طول محاصره دمشق در طی آل با تقوا، شاهزاده ایوبی دمشق ، ویران شد . مناره بعداً با دست‌کم تزئینات اضافه گردیده تجدید بنا شد.

صلاح الدین ایوبی هم پا با بخش اعظمی از جانشینانش در نزدیکی مسجد اموی به خاک ودیعت شد .

دولت ممالیک

مناره قیتبای در سال 1488 به امر مملوک فرمان روا قیتبای ساخته شد.
در سال 1260 م . مغولان به رهبری کتبوغه با نیروهای صلیبی متحد شدند و دمشق را از دست ایوبیان تصرف کردند، بوهموند ششم، شاهزاده امارت انطاکیه ، دستورداد مراسم عبادت کاتولیک در «مسجد اموی» برگزار خواهد شد. با این هم اکنون، ممالیک به رهبری قطوز و بایبرس توانستند شهر دمشق را در اواخر به عبارتی سال پس بگیرند. در سال 1270 ، بایبارز امر نوسازی کلان مسجد، به ویژه از سنگ مرمر، موزاییک، و ارمنیت را صادر کرد. به گفته ابن شداد ، گستردن هم اکنون بایبر ، هزینه تعمیرات انجام یافته در طول بایبرس 20000 دینار بوده میباشد. از تبارک‌ترین قطعاتی که به مسجد اضافه شد، قطعه موزاییکی به ارتفاع 34.5 متر و پهنا 7.3 متر بود که در رواق غربی نصب گردیده و به آن تابلوی پاپیروس می گویند . این قطعه موزاییکی که مسجد را تزئین میکرد، بخشی از پروژه مرمتی بود که مشتمل بر مسجد میشد و تأثیر متعددی بر معماری ممالیک در مصر و شام داشت .

بارگاه یحیی تعمید دهنده (یا این که حضرت یحیی) در درون نمازخانه مسجد
در سال 634 دمشق بوسیله سپاهیان اسلام به رهبری خالد بن الولید محاصره شد مسجد طالقانی مشهد و خالد برنده شد آن را با متانت به مرز و بوم های اسلامی الحاق نماید. تعدادی دهه بعداز فتح دمشق , خلافت اسلامی ذیل حکومت بستگان اموی قرار گرفت که دمشق را تحت عنوان پایتخت اداری عالم اسلام گزینش کردند . ششمی خلیفه اموی، ولید بن عبدالملک (705-715 بعداز به دنیاآمدن)، صنعتگران و مهندسان را مأمور تشکیل داد این مسجد د شماره مسجد توفیق مشهد ر محل کلیسای بیزانسی در سال 706 بعداز ولادت کرد. تا قبل از این، کلیسای جامع هنوز بوسیله مسیحیان محلی آیتم استعمال قرار می گرفت، البته یک نمازخانه (مصلا) برای مسلمان‌ها در بخش جنوب شرقی ساختمان درست شده بود. الولید که شخصاً بر این پروژه بررسی می‌کرد ، فرمان تخریب بیشتر کلیسای جامع مثلا نمازخانه را صادر کرد و طرح ساختمان تماما رزرو مسجد توفیق مشهد تغییر و تحول کرد تا تحت عنوان یک مسجد تعالی برای نماز همگانی آیتم استعمال قرار گیرد. برای شهروندان دمشق و یک نتقطه اوج مذهبی برای شهر دمشق، مسیحیان به‌این تکان اعتراض کردند، در جواب به‌این اعتراض، الولید امرکرد تا کلیه کلیساهای مصادره گردیده در شهر تحت عنوان غرامت به مسیحیان بازگردانده شوند. تشکیل داد مسجد در سال 715 آدرس مسجد توفیق مشهد بعداز تولد ، اندکی بعد از مرگ ولید تمام شد و سلیمان بن عبدالملک (715-717 بعد از تولد) به توان رسید.

به گفته مورخ قرن دهم، ابن الفقیه ، فی مابین 600000 تا 1000000 دینار برای این پروژه هزینه شد که صنعتگران قبطی و همینطور کارگران اهل ایران ، هندی و یونانی که نصیب عمده ای از پرسنل 12000 نفر را تشکیل می دادند، به فعالیت دریافت شد. ابن الفقیه همینطور اشاره می نماید که کارگران در هنگام تشکیل داد مسجد غاری وابسته به کلیسای بیزانسی را یافتند و این غار دربردارنده باکس ای بود که بر پایه ی باور مسیحی دربردارنده راز قدیس جان باپتیست بود. رسول یحیی بن زکریا در اسلام ولید دستورداد آن را به درحال حاضر خویش رها نمایند و ستونی بر بالای غار تحت عنوان نشانه مشخص و معلوم تشکیل داد و تابوتی بر بالای آن قرار اعطا کرد که اسم حضرت یحیی (ص) را بر آن داشت .

گنبد در سال 780 ساخته شد
بعد از قیامی که به حکومت بنی امیه در سال ۷۵۰ بعداز به دنیا آمدن به دست عباسیان نقطه نهایی بخشید، خلافت اسلامی پایین حاکمیت قوم و قبیله عباسی قرار گرفت که پایتخت خلافت را از دمشق به بغداد منتقل کردند . به غیر از شرایط استراتژیک و تجاری دمشق ، عباسیان هیچ منافعی در دمشق نداشتند . در فیض، مسجد امویان ابتدا حکومت آنان زخم مشاهده کرد، با کار ساختمانی پاره ای تصویب گردیده فی مابین قرن 8 و 10. با این اکنون، عباسیان مسجد را آرم اساسی برد اسلام می‌دانستند و بنابراین مسجد از حذف سیستماتیک ارثیه امویان در شهر دمشق جان سلامت به در موفقیت. . الفضل بن با تقوا بن علی، حکم دهنده عباسی در دمشق ، در سال 780 بعداز تولد گنبدی در نصیب شرقی مسجد تشکیل داد . خیر سال بعد از آن، وی آغاز به ایجاد کرد گنبد مال همه مردم برای صرفه جویی در مخارج مسجد کرد در خاطرات جغرافیدان اورشلیم آمده میباشد که عباسیان مناره شمالی (" مناره عروس ") را ساختند. ) مسجد در سال 831 در طول خلیفه مأمون (813-833). مأمون امرکرد کتیبه‌های اموی مسجد را برداشته و جایگزین نمایند. تا قرن دهم میلادی، ساعتی گسترده در ورودی بخش غربی دیوار جنوبی مسجد (باب زیاد) نصب گردیده بود که به حیث میرسد این ساعت در میانه قرن دوازدهم بعداز به دنیا آمدن فعالیت خویش را متوقف نموده است.

گنبد بانک، درست شده در 789 بعد از تولد
حکومت عباسیان بر شام در طی قرن دهم متزلزل شد و در دهه‌های بعد از آن، شام ذیل حکومت شاهزادگان محلی قرار گرفت و تنها به طور اسمی تابع خلافت عباسی بود . در سال 970 بعد از به دنیا آمدن ، فاطمیان مصر به دمشق حمله کردند و فاطمیان تعدادی توسعه و گسترش تصویب گردیده در مسجد جاری ساختن دادند. به ساکنان دمشق اذن داده شد تا مذهب سنی خویش را در مسجد اموی در اسکان اجرا دهند و این قابلیت را به آن ها اعطا کرد تا استقلال نسبی خویش را از مرجع مذهبی شیعه فاطمی نگهداری نمایند. در سال 1069 بر تاثیر قیام اهل یک محل شهر دمشق بر ضد سپاه فاطمیون در تاثیر حمله ها پادگان فاطمیون به ساکنان، نصیب‌های متعددی از مسجد به‌ویژه دیوار شمالی در حریق سوزی ویران شد. دمشق

بعدازظهر سلجوقیان و ایوبیان
در سال 1078 میلادی ، ترکان سلجوقی شهر دمشق را از دست فاطمیان بازپس گرفتند و دمشق فقط به اسم متعلق به خلافت عباسی شد. شاه سلجوقی تیش بن آلپ ارسلان (حک 1079-1095) برای ترمیم ضرروزیان ناشی از حریق سوزی مسجد در سال 1069 مبادرت کرد. [ سال 1082 میلادی ، ابونصر احمد بن الفضل ، وزیر سلجوقی تیش ، گنبد مرکزی را به صورت چشمگیرتری نوسازی کرد. وی همینطور دو شالوده نگهدارنده را نوسازی کرد و موزاییک‌های مهم اموی نمای داخلی شمالی مسجد را مرمت کرد. رواق شمالی در سال 1089 میلادی تجدید بنا شد . در سال 1110 میلادی ، ظهیرالدین طغتکین (متوفی 1104-1128)، یک کدام از رعایا سلجوقی در دمشق ، دیوار شمالی را تعمیر کرد و دو کتیبه را به وی نثار کرد که بالای یک ورودی درج شده بود. در سال 1113 شرف الدین مودود (حک 1109-1113)، یکی سلسله های سلجوقی، در موصل در مسجد اموی ترور شد. با ارتقاء زد خورد در میان دمشق و صلیبیون در وسط قرن دوازدهم میلادی، مسجد اموی تحت عنوان نقطه تجمع اساسی برای دعوت از مسلمان ها برای پشتیبانی از شهر و بازگرداندن اورشلیم به دست مسلمان‌ها کار کرد. ابن عساکر یک کدام از امامان پر رنگ به‌حساب می‌آید که در سال 1148 صلیبیون به سوی دمشق جلو رفتن کردند ، ساکنان شهر به دعوت های جهاد جواب دادند. در سود، ارتش صلیبی در سود مقاومت قهرمانانه ساکنان دمشق عقب نشینی کرد .

مسجد اموی در دمشق
در سال 1154 بعد از به دنیا آمدن، در حین سلطنت نورالدین زنگی ، دومی ساعت عتیقه به اسم ساعت آبی رنگ Giron به پیشنهاد فردی نورالدین ساخته شد. ساعت سوا ورودی شرقی مسجد ( باب گیرون ) پیش از اینً به وسیله معمار محمد الساعتی بعداز حریق سوزی مسجد در سال 1167 ساخته و نوسازی گردیده بود. در غایت بوسیله پسرش رضوان تجدید بنا شد . در اوایل قرن سیزدهم از حریق سوزی جان تندرست به در پیروزی جغرافی دان عرب در سال 1154 از مسجد اموی بازدید کرد .

در زمانه ایوبیان، دمشق شاهد تأسیس اکثری از مؤسسات مذهبی بود و مسجد اموی تحت عنوان راءس معاش مذهبی درین شهر برپا می شد. سیاح اندلسی ابن جبیر مداقه مسجد را تحت عنوان یک راس جامع علم ها فقاهتی با دقت به اینکه دارنده زوایای گوناگون مطالعات فقهی و قرآنی میباشد، اظهار کرد . در سال 1173 ، دیوار شمالی مسجد توشه دیگر در تاثیر حریق سوزی زخم روئت کرد و بوسیله فرمان روا صلاح الدین ایوبی (ح. 1174-1193) به یاور مناره عروس [ در حریق سوزی سال 1069 ویران گردیده بود، نوسازی شد. بعداز ولادت ، در جریان تضارب‌های داخلی فی مابین شاهزادگان ایوبی، شهر دمشق به جهت این تضارب‌ها جراحت متعددی روئت کرد و در سال 1245 میلادی ، مناره شرقی مسجد، مشهور به مناره عیسی ، قرار گرفت. بوسیله الصالح ایوب، هفتمی خلیفه بنی ایوب در مصر ، در طول محاصره دمشق در طی آل با تقوا، شاهزاده ایوبی دمشق ، ویران شد . مناره بعداً با دست‌کم تزئینات اضافه گردیده تجدید بنا شد.

صلاح الدین ایوبی هم پا با بخش اعظمی از جانشینانش در نزدیکی مسجد اموی به خاک ودیعت شد .

دولت ممالیک

مناره قیتبای در سال 1488 به امر مملوک فرمان روا قیتبای ساخته شد.
در سال 1260 م . مغولان به رهبری کتبوغه با نیروهای صلیبی متحد شدند و دمشق را از دست ایوبیان تصرف کردند، بوهموند ششم، شاهزاده امارت انطاکیه ، دستورداد مراسم عبادت کاتولیک در «مسجد اموی» برگزار خواهد شد. با این هم اکنون، ممالیک به رهبری قطوز و بایبرس توانستند شهر دمشق را در اواخر به عبارتی سال پس بگیرند. در سال 1270 ، بایبارز امر نوسازی کلان مسجد، به ویژه از سنگ مرمر، موزاییک، و ارمنیت را صادر کرد. به گفته ابن شداد ، گستردن هم اکنون بایبر ، هزینه تعمیرات انجام یافته در طول بایبرس 20000 دینار بوده میباشد. از تبارک‌ترین قطعاتی که به مسجد اضافه شد، قطعه موزاییکی به ارتفاع 34.5 متر و پهنا 7.3 متر بود که در رواق غربی نصب گردیده و به آن تابلوی پاپیروس می گویند . این قطعه موزاییکی که مسجد را تزئین میکرد، بخشی از پروژه مرمتی بود که مشتمل بر مسجد میشد و تأثیر متعددی بر معماری ممالیک در مصر و شام داشت .