مرجع مقالات مسجد توفیق

تارخ
تارُخ، (تارَخ، تارِخ) بابا حضرت ابراهیم(ع) میباشد. درباره وی، در میان کتاب مقدس و قرآن و همینطور بین اهل سنت و شیعه اختلافاتی وجود داراست. اهل سنت تارخ را به عبارتی آزر میدانند. شیعه‌ها آزر را که در قرآن از وی حافظه گردیده به جهت مشرک بودنش، بابا ابراهیم نمی‌دانند؛ چون در قرآن، آمده که ابراهیم برای پدر و مادر خویش طلب مغفرت کرده و طلب مغفرت برای مشرکان، مخالف آموزه‌های آیین توحیدی آدرس مسجد توفیق مشهد میباشد.

تارخ در کتاب مقدس
بنابر نقل کتاب مقدس، تارخ یا این که تارح، اسم بابا حضرت ابراهیم بوده میباشد.[۱] این کتاب، تارح را بت‌پرست، معرفی رزرو مسجد توفیق مشهد می‌نماید.[۲]

تارخ در قرآن
اسم تارخ در قرآن کریم و مهربان بیان نشده میباشد. بلکه قرآن آزر را «أب» ابراهیم معرفی می‌نماید: «وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لأَبِیهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آلِهَةً إِنِّی أَرَاک وَقَوْمَک فِی ضَلاَلٍ مُّبِینٍ»[۳] در گویش عربی «أب» به کسی اطلاق میگردد که کارها شخص را بر ذمه داراست در سود به بابا، عمو، جد، بابا زن، و حتی به مدیریت و گرانقدر خویشان نیز «أب» گفته میشود.[۴] در زمینه ی معنای واژه أب در‌این آیه ایده ها مختلفی وجود شماره مسجد توفیق مشهد داراست.

بینش شیعه
بیشتر مفسران شیعه، آزر را عمو و تارخ را بابا حضرت ابراهیم می دانند. همینطور معتقدند تارخ مشرک نبوده میباشد. علامه طباطبایی پس از عنوان کردن فرض ها متعدد با استناد به آیاتی از قرآن[۵] که ابراهیم برای پدر و مادر خویش دعا نموده است، اعتقاد دارد که بابا ابراهیم فرد دیگری غیر از آزر بوده و احادیث اسم او‌را تارخ معرفی کرده و تورات هم آن را تأیید مسجد طالقانی مشهد می‌نماید.[۶]

طریقه اهل سنت
اکثر علمای اهل سنت، برپایه ظواهر قرآن، آزر را بابا ابراهیم و بت‌پرست شمرده‌اند. فخر رازی در پایین آیه ۷۴ سوره انعام گفته میباشد: ظواهر آیه دلالت داراست بر اینکه نام بابا ابراهیم آزر میباشد.[۷]

پانویس
انجیل لوقا، فصل ۳، آیه ۳۴.
یوشع، فصل ۲۴، آیه ۳.
سوره انعام، آیه۷۴.
علامه طباطبایی، ترجمه تعبیروتفسیر المیزان، ۱۳۷۰ش، ج۷، ص۲۳۴.
رجوع‌کنید به: سوره بقره، ۱۳۳؛ سوره یوسف ۳۸؛ سوره ابراهیم ۴۱.
علامه طباطبایی، ترجمه تعبیروتفسیر المیزان، ۱۳۷۰ش، ج۷، ص۲۶۱.
فخر رازی، التفسیر الکبیر، بی‌تا، ج۱۳، ص۳۱.
منابع
قرآن کریم و مهربان.
کتاب مقدس.
طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تعبیر القرآن، ترجمه، طهران، بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی، ۱۳۷۰ش.
فخر رازی،‌ التفسیر الکبیر، بیروت،‌ دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.

تارخ
تارُخ، (تارَخ، تارِخ) بابا حضرت ابراهیم(ع) میباشد. درباره وی، در میان کتاب مقدس و قرآن و همینطور بین اهل سنت و شیعه اختلافاتی وجود داراست. اهل سنت تارخ را به عبارتی آزر میدانند. شیعه‌ها آزر را که در قرآن از وی حافظه گردیده به جهت مشرک بودنش، بابا ابراهیم نمی‌دانند؛ چون در قرآن، آمده که ابراهیم برای پدر و مادر خویش طلب مغفرت کرده و طلب مغفرت برای مشرکان، مخالف آموزه‌های آیین توحیدی آدرس مسجد توفیق مشهد میباشد.

تارخ در کتاب مقدس
بنابر نقل کتاب مقدس، تارخ یا این که تارح، اسم بابا حضرت ابراهیم بوده میباشد.[۱] این کتاب، تارح را بت‌پرست، معرفی رزرو مسجد توفیق مشهد می‌نماید.[۲]

تارخ در قرآن
اسم تارخ در قرآن کریم و مهربان بیان نشده میباشد. بلکه قرآن آزر را «أب» ابراهیم معرفی می‌نماید: «وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لأَبِیهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آلِهَةً إِنِّی أَرَاک وَقَوْمَک فِی ضَلاَلٍ مُّبِینٍ»[۳] در گویش عربی «أب» به کسی اطلاق میگردد که کارها شخص را بر ذمه داراست در سود به بابا، عمو، جد، بابا زن، و حتی به مدیریت و گرانقدر خویشان نیز «أب» گفته میشود.[۴] در زمینه ی معنای واژه أب در‌این آیه ایده ها مختلفی وجود شماره مسجد توفیق مشهد داراست.

بینش شیعه
بیشتر مفسران شیعه، آزر را عمو و تارخ را بابا حضرت ابراهیم می دانند. همینطور معتقدند تارخ مشرک نبوده میباشد. علامه طباطبایی پس از عنوان کردن فرض ها متعدد با استناد به آیاتی از قرآن[۵] که ابراهیم برای پدر و مادر خویش دعا نموده است، اعتقاد دارد که بابا ابراهیم فرد دیگری غیر از آزر بوده و احادیث اسم او‌را تارخ معرفی کرده و تورات هم آن را تأیید مسجد طالقانی مشهد می‌نماید.[۶]

طریقه اهل سنت
اکثر علمای اهل سنت، برپایه ظواهر قرآن، آزر را بابا ابراهیم و بت‌پرست شمرده‌اند. فخر رازی در پایین آیه ۷۴ سوره انعام گفته میباشد: ظواهر آیه دلالت داراست بر اینکه نام بابا ابراهیم آزر میباشد.[۷]

پانویس
انجیل لوقا، فصل ۳، آیه ۳۴.
یوشع، فصل ۲۴، آیه ۳.
سوره انعام، آیه۷۴.
علامه طباطبایی، ترجمه تعبیروتفسیر المیزان، ۱۳۷۰ش، ج۷، ص۲۳۴.
رجوع‌کنید به: سوره بقره، ۱۳۳؛ سوره یوسف ۳۸؛ سوره ابراهیم ۴۱.
علامه طباطبایی، ترجمه تعبیروتفسیر المیزان، ۱۳۷۰ش، ج۷، ص۲۶۱.
فخر رازی، التفسیر الکبیر، بی‌تا، ج۱۳، ص۳۱.
منابع
قرآن کریم و مهربان.
کتاب مقدس.
طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تعبیر القرآن، ترجمه، طهران، بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی، ۱۳۷۰ش.
فخر رازی،‌ التفسیر الکبیر، بیروت،‌ دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.